سين اول : دوباره تلخ شدم . دوباره زندگي ام خاكستري شده خيلي سعي كردم بفهمم دقيقا

 از كي دوباره شروع شد اين تلخي نفس گير. به نتيجه اي نرسيدم نرسيدم نرسيدم......

سين دوم : نزديكي هاي عيد هميشه يه حس تنهايي غم انگيز مي آد سراغم از وقتي هم

كه يادم مي آد اين احساس بوده فقط انگار اين چند سال اخير شديدتر از هميشه بوده و هست...

سين سوم : واقعا اينهمه تلاش و اظطراب و استرس و خستگي و حرص خوردن و

 عجله كردن و ... واسه چيه؟ پس چرا اول و آخرش همه يكي اند؟ پس چرا اين روياي

 پوچ تمام نميشه؟ يعني هنوز خيلي به آخرش مونده؟ اين چه حلقه مسخره ايه كه همه بايد

 تا آخر تكرارش كنند؟ گيرم چند سالي هم بيشتر..گيرم چند روزي هم خوشبخت تر..

گيرم تحقق 2-3 آرزو بيشتر..كي چي؟؟

سين چهارم : اگه تا اينجارو خوندي حالت گرفته شده بقيه اش رو نخون قصدم آزار

 كسي نيست مي نويسم كه يه كم بيشتر بتونم تحملش كنم..لعنت به غريزه حيات!!

سين پنجم : علي رغم نوشته هاي بالا حالم خوبه مي خندم خوشحالم كار مي كنم لباس نو

 مي خرم هفت سين درست مي كنم!! خوب ياد گرفتم چه جوري ميشه همه تلخي ها رو

 با صبر قورت داد

سين ششم : آدم ها و بويناكي دنياهاشان

                                             يكسر

                دوزخي است در كتابي

                كه من آن را لغت به لغت از بر كرده ام

                تا راز بلند انزوا را دريابم

                راز عميق چاه را

                                        از ابتذال عطش...

سين هفتم : مثل چرخ و فلك مي گرديم و مي گرديم به اميد رسيدن به چشم اندازي بهتر

 به بلندايي برتر از آنچه مي توان بود و باز از اوج سقوط مي كنيم به تكراري هاي

 هميشه درست مثل گذر اين سالها..هر سال خسته تر و خسته تر ...

سين يكم: مي دونم كار درستي نبود كه اينهمه وقت اينجارو به حال خودش رها كنم.

ولي لازم بود..         

سين دوم: زمستون با همه قشنگي اش اينجا جاريه. امروز روزم خيلي قشنگ شروع

شد. چشم كه باز كردم يه آسمون سفيد ديدم با گلوله هاي نرم برف كه آروم به شيشه

پنجره مي خوردن و ذوب مي شدن.

سين پنجم: اصلا تعجبي نداره كه دارم شب امتحان اينجارو به روز مي كنم اين از

خواص ويژه شب هاي امتحانه !

سين ششم: احساس مي كنم زندگيم وارد مرحله جديدي شده. اين حس كاملا درونيه

و ربطي به اتفاقات اخير زندگيم نداره.

سين هفتم: سيب سرخي بود با طعم لواشك وامتحان و يه بغل گل رز با يه عالمه خاطره شيرين.

                                                          برگشتم.....

آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست

هرکجا هست خدایا به سلامت دارش

می دونم که رو سفید از پیشمون رفتی

ولی دلم واسه لبخندهای قشنگت تنگ می شه

فقط همین ...

تو نامردی کردی این قرارمون نبود . قرارمون این نبود که بری جاتو بدی به یکی دیگه.

 نمی خوام هیچکسو اگر قراره تو نباشی. هنوز دو ماه هم از اومدنت نگذشته بود

 تازه داشتم با طعم دلچسبت می فهمیدم معنی خیلی چیزارو.

نمی خوام اونی رو که با نبودش هر لحظه دلم تنگه هر لحظه دلم پره انتظاره. نمی خوام!

 من تورو می خوام ! من تورو می خوام که همیشه باشی تورو می خوام که تنهام نمی ذاری

تورو می خوام که وقتی غصه دارم نازم کنی به جونه خودت هیچی به اندازه

 دست های تو وقتی می لغزه رو موهام غصه هامو پر نمی ده

 فدای چشمای قشنگت منو تنها نذار منو با غصه هام تنها نذار

 منو با این عشق های خیالی پر از غم تنها نذار

 من بدون تو هیچی نیستم هیچی ! من دیگه طاقت ندارم. دیگه نمی تونم انتظار بکشم.

دیگه نمی تونم عاشق هیچکس جز تو باشم  . این قرارمون نبود !

 این رسم کجاست بی وفا که بیای عاشقم کنی و بری؟

نه نمی تونم . بدون تو نمی خوام . نرووو

تا حالا شده بدون اینکه با کسی حتی یکبار حرف زده باشی

 حق مسلم خودت بدونی اش؟

احساس عجیبی دارم .....

  RSS